همیشه وقتی که یه ملودی توی ذهنم می یاد و اون رو روی کاغذ پیاده می کنم، خیلی امیدوار به ساخت آهنگ می شم و با ذوق و شوق بیش از اندازه اون رو به آشناها می دم که گوش کنن. یکی از این ها عباسه که قبلاً گفته بودم میکسر آهنگ و صداست، نمی دونم، شاید واقعاً آهنگی که می سازم اون قدر ها هم قشنگ نباشه که حالا ارزش کار کردن داشته باشه. و یا بشه اون رو با ریتم های زیبایی میکس کرد. من یه گله از عباس دارم. اون هم اینه که چرا اشتیاقی به میکس آهنگ هایی که من می سازم نداره. یعنی واقعاً ملودی هام کم ارزشه یا عباس کاراش خیلی قشنگه که افتخار به میکس ملودی هام رو نمی ده؟